Uncategorized

¿Cuál es la realidad?

Oihalezko Teilatua (tejado de tela)

En las fotografías se refleja la vida bajo la lona: el dolor, el frio, los juegos, la alegría… el movimiento. Todo lo que las personas de su interior han experimentado, como si el toldo fuera una fina y frágil piel que absorbe las emociones y nos las transmite mediante sus arrugas y pliegues.

Son imágenes de lonas que a su vez han sido impresas sobre lonas, y con ello Arriaga nos invita a jugar, tanto con la mirada como con la conciencia. El receptor deberá acercarse a la obra para poder distinguir entre los elementos reales y los impresos, una metáfora que define muy bien la época en la que vivimos: ¿Cuál es la realidad? ¿Aquello que se nos muestra desde lejos? ¿O, por el contrario, aquello que descubrirnos al acercarnos?

Berrogeialditik jaiotako artea

""

IMANOL FRADUA 19.04.2020 | 00:32

Bost irudiz eta hiru eskulturaz osatutako lana aurkeztru berri du Arriagak. Argazkiak. J. P. Arriaga

Bost irudiz eta hiru eskulturaz osatutako lana aurkeztru berri du Arriagak. Argazkiak. J. P. Arriaga

Jose pAblo Arriaga markinarrak instagramen inauguratu du bere azken lana,’oihalezko teilatua’ izenburupean

Egiten duen arte lan guztien moduan, barrutik sortarazitako bizipen eta sentimenduak ditu Jose Pablo Arriagak sorkuntzarako motore. Hala izan da betidanik. Eta egurrezko eskulturan aritua baden ere, beren familiatik eratorritako lanbidea dena, eta urte luzez jorratu duena milaka proiektutan barrena, markina-xemeindarrak berrogeialdia izan du inspirazio iturri bere azken lana aurkezterakoan. Oihalezko teilatua izenburupean, atzo arratsaldean aurkeztu zuen Instagram bidez bere azken lana. Irudigintza jorra-tzea du nobedade nagusi, ohi legez berak eskuz egindako eskulturekin batera.

Euskeraz zein erderaz, sare sozialen bidez jarraitzaileen sostengua jaso zuen atzokoan Arriagak. “Azkenaldian argazkigintzako ikastaro batean ari naiz eta oraingo lanetarako berau erabili du” espresio molde bezala. Erakusketa ez baden ere, betiko tankeran ulertzen dena, azkenaldian guztiok etxean gaituen pandemia du hizpide Arriagak. “Momentuan pasatzen zaizkidan gauzei buruz aritzen naiz. Eta oraingoan ere, hala da. Pandemiaz ari naiz, egoera normaletik gaur eguneko ezohiko egoerara eraman gaituena. Inoiz ez bizitakoak bizitzen ari gara”, dioenez. Eta hari horri tiraka, horu eskultura eta hormigoizko telaz osatutako bost argazki aurkeztu ditu, olanean inprimatutakoak. Obra handiak dira, “bi metro eta erdiko altuera dutenak”. Eta gaur egun Arriagaren Markina-Xemeingo lokalean zintzilik direnak.

“Momentu latzak igarota”, sorkun-tzari ebatu da markinarra. “garai ilunak bizi ditugu, denok. Eta nire kasuan zerbait sortzea lagungarri da”. Argazkia eta eskultura uztartuz, “bide berrietan barrena” da. Baina, zergatik oihalak? “Babesten duen materialea da. Pentsa gerta litezkeen ezbeharretan –naturak sortutako katastrofeak adibide izan litezke–, nola babeserako erabiltzen den”. Aterpe modura irudikatzen du Arriagak oihala, estalpe funtzioa baduelako. Eta gaur egun milaka bizilagunen estalpe diren etxebizi-tzak ere presente dira artelanean, nolabait. “Besteen egoera gurera parekatu nahi izan dut, enpatia sortarazi bizitzen ari garen garai hauetan”. Abstraktikoki, materiale aproposa dela irizten dio, eta tolestutako oihalen irudien bitartez hori irudikatzen saiatu da. Argazkiak ere “biziak direla” dio. Beroriek, argazkietan inprimatuta, “indarra ematen diote lanari”. Mezua ere, “positiboa” izatea nahi du sortzaileak, errealitatearen zati bat isladatuz.

GARAI ZAILAK Jakin badaki Arriagak “denok ari garela momentu zailak pasatzen”. Artista den heinean, eta sorkuntza duelarik ogibide urte luzeetan zehar, “nik ere zailtasunak izango ditut. Gauden egoeran egonda, kultura eta sorkuntza azken lerroan jartzeko arriskua badago, eta dena hankaz gora jartzeko arriskua bada”. Etorkizuna ez hain argi ikusten baduen ere –iraganean ere erabaki latzak hartutakoa da, besteak beste bere familiaren ogibide izandako zurezko kutxa tradizionalak eskuz egitea utzi beharra–, markinarrak “lan hauek sorkuntza prozesua eskape modukoa” suertatu zaio. “Tailerrera bajatu, etxea utzi ordu tarte batzuetan eta lanean aritzea positiboa” egin zaio. “Baina, imajinatzen dut, euren etxeetan daudenen moduko esperientzia pasatzen ari naizela, dio mundu zabaleko hainbat tokitan izan den Arriagak. “Artistentzako ere, ez dut inoiz horrelako egoerarik sufritu”.

Erakusketa bi astez egongo da ikusgai Markinako Osteko kalean Jose Pablo Arriagak duen tailerrean. Atzo instagram bidez egindako aurkezpenak ere iraungitze data badute. 48 ordutan mantenduko da ikusgai aurkezpena. Baina etorkizunak zer ekarriko dio argitzea zailagoa da. “Ez dakigu zer gertatuko den etorkizunean, ezta nire azken lanek zein bide hartuko duten”. Baina litekeena da Arriagak montatutako azken erakusketa beste sare sozial batzuetan ikustaraztea. “Badago igotzeko aukera, eta jende gehiagori iristeko aukera izatea”, dioenez, nahiz eta oraindik ez duen erabakirik hartu. “Ikusiko dugu nora garamatzan koronabirusak eragindako itxialdiak”, gaineratzen duenez.

“Enpatia sortaraztea” nahi du Jose Pablo Arriaga markina-xemeindarrak bere azken lanarekin, ohialak “babes modura” irudikatuz

Etorkizunak zer ekarriko duen esperoan, bere artelana tailerren utziko du Arriagak, “gutxienez datozen bi asteotan”

 

 

https://www.deia.eus/bizkaia/durangaldea/2020/04/19/berrogeialditik-jaiotako-artea/1032540.html

 

Eskulturak eta dantza elkartuko ditu ‘Oihalezko Teilatua’-k, Markina-Xemeinen

Zapatuan estreinatuko dute Jose Pablo Arriaga artistaren eta Garazi Etxaburu dantzariaren performancea. Zelaian izango da ikuskizuna, egurrezko egitura baten inguruan. Sarrerak aldez aurretik erosi behar dira (5 euro): Markina-Xemeingo udaletxeko makinan eta Ondarroako Kurike dendan.

Garazi Etxaburu dantzari ondarrutarra, performancea prestatzen. Argazkia: Jose Pablo Arriaga

Jose Pablo Arriagak konfinamenduari buruz egindako eskulturek bizitza hartuko dute zapatuan [ekainak 20], Garazi Etxabururen dantzaren bidez. Dantzari ondarrutarrak artista markina-xemeindarraren lana interpretatuko du bere dantzagaz, Arriagak bere obragaz azaldu nahi duena bere gorputzaren bidez transmitituz.

COVID-19ak eragindako konfinamendua inspirazio iturri izan zen Jose Pablo Arriaga artistarentzat, eta konfinamendu hori arindu denean, lan hori publikoari helarazi nahi dio. Horretarako, areto itxi bat barik, leku zabal bat nahiago izan du Arriagak. Piezak kalera atera nahi ditu, eta, kalean, obrari behar duen arima edo mugimendua emateko, beste diziplina artistiko bat batuko dio: dantza garaikidea. Horretarako, dantzari ondarrutarrarengana jo du, eta bien artean Oihalezko Teilatua performance artistikoa sortu dute.

Arriagak eta Etxaburuk elkarregaz lan egiten duten lehen aldia da. Hala ere, berehala konektatu dute bi artistek, eta elkarlan horren emaitza Markina-Xemeingo Zelaian ikusi ahalko da lehenengoz, zapatu honetan, 22:30ean. «Konfinamenduari buruz egin nituen lanak azaldu nizkion, eta erraz-erraz hartu zuen ideia, eta koadro bakoitza interpretatzen jakin du», azaldu du Arriagak. Argitu duenez, koadro bakoitzak konfinamenduan pertsonek sentitutakoa, era ezberdinetako bizipenak, islatzen ditu. «Bost koadro dira, eta dantzaren bitartez azaltzen ditu bakoitzaren arima eta esanahia».

Ikuskizunerako sarrerak aldez aurretik eskuratu behar dira Markina-Xemeingo udaletxeko harrerako makinan edo Ondarroako Kurike dendan

Eszenografia bat prestatu du Arriagak ikuskizunerako. Zelaiaren erdian 2 metro eta erdi altuerako eta metro eta erdi zabalerako egurrezko egitura bat jarriko du, eta horren inguruan izango da ikuskizuna. 2 metroko distantzia errespetatuz egokituko dituzte ikusleak, inguru osoan.

Bedar gainean. Arriagaren tailerrean ari da dantzari ondarrutarra entseguak egiten. Jantziak eta musika, dena dauka prest. Zelaiko bedarraren gainean egingo du dantzan; estruktura oinarria izango da, eta haren inguruan ibiliko da Arriagaren lanari bizitza ematen. «Ezeri ez diot ezetz esaten, eta bedar gainean dantzan egiteko ere prest nago».

Ideia hasieratik gustatu zitzaion ondarrutarrari. «Asko gustatu zitzaidan proposamena, eta gelditu ginen lehen egunetik zelan egin genezakeen pentsatzen hasi ginen bion artean». Orain publikoari eskaini nahi diote lana. «Gogoagaz gaude».

 

Eskulturak eta dantza elkartuko ditu ‘Oihalezko Teilatua’-k, Markina-Xemeinen

Oihalezko teilatua (tejado de tela)

 

KARELA2

 

 

OIHALEZKO TEILATUA

 

Cinco fotografías de gran tamaño, tres esculturas, y un mismo hilo conductor: la lona. Un toldo blanco.

El toldo simboliza un cobijo en tiempos difíciles. Un hueco improvisado para la vida, cuando no hay otra. Es el material indispensable en los campamentos de refugiados: un simple trozo de lona en medio de la incertidumbre.

¿Qué es esa sed, esa mirada irritada de la familia que ha surcado el mar Mediterráneo?

Y ¿qué es ese dolor de la persona que, debido a esta crisis sanitaria, no ha podido despedir a un ser querido?

Aunque se trate de distintas situaciones, existe una conexión entre ambas: nos une la impotencia ante la desgracia, la conciencia de nuestra vulnerabilidad. De eso nos habla la exposición “Oihalezko teilatua”: de que ahora todos tenemos un refugio obligatorio, un campamento provisional que nos protege y nos encierra al mismo tiempo. Tal vez esto calme nuestros pasos agigantados y nuestras convicciones inquebrantables; ojalá consiga aplacar nuestro egoísmo, y nos una más.

En las fotografías se refleja la vida bajo la lona: el dolor, el frio, los juegos, la alegría… el movimiento. Todo lo que las personas de su interior han experimentado, como si el toldo fuera una fina y frágil piel que absorbe las emociones y nos las transmite mediante sus arrugas y pliegues.

Son imágenes de lonas que a su vez han sido impresas sobre lonas, y con ello Arriaga nos invita a jugar, tanto con la mirada como con la conciencia. El receptor deberá acercarse a la obra para poder distinguir entre los elementos reales y los impresos, una metáfora que define muy bien la época en la que vivimos: ¿Cuál es la realidad? ¿Aquello que se nos muestra desde lejos? ¿O, por el contrario, aquello que descubrirnos al acercarnos?

Tres esculturas completan la exposición. Están hechas de tela de hormigón, mediante una técnica muy especial y poco habitual entre escultores. Estas obras simbolizan una carpa de lona, y representan las tres fases que esta  mundial ha generado en nosotros. En la primera obra, la carpa aparece recogida, todavía cerrada, expectante; en la segunda se distingue una lona expandida, empezando a abrirse, con las primeras tensiones visibles sobre ella; y, por último, la tercera obra representa el momento en el que nos enfrentamos al problema: es una lona llena de pliegues y tensión, que ya se ha convertido en nuestra casa.

Oihalezko teilatuak. Algunos tejados son provisionales. Otros, provisionalmente eternos.

 

Nerea Ibarzabal

 

OIHALEZKO TEILATUA inaugurazio birtuala

Apirilak 18 Larunbata, 18:00 euskaraz Instagram-en

Oihalezko teilatua inaug

 

OIHALEZKO TEILATUA

 

Tamaina handiko bost argazki, hiru eskultura, eta oinarri bat: oihala. Toldo zuria.

Oinaze garaiko estalpea sinbolizatzen du toldoak. Bizitzarentzako zirrikitu inprobisatu bat, besterik ez dagoenean. Hauxe dute babeserako lehengaia errefuxiatuen kanpamenduetan ere: oihal zati bat, oihanaren erdian.

Zer da Mediterraneo itsasoa zeharkatu duen familiaren egarria eta begirada errea?

Eta zer da, bizi dugun osasun-krisi honetan, senide bat agurtu ezin izan duenaren mina?

Egoera ezberdinak izan arren, badago lotura bat gure artean: elkartzen gaitu desgraziaren aurreko ezintasunak, zaurgarri izatearen kontzientziak. Hori nabarmendu nahi du, hain zuzen, “Oihalezko teilatua” erakusketak: denok daukagula orain aterpe behartu bat, kanpamendu bat, behin behineko babes bezain itxitura bilakatu zaiguna. Agian honek baretuko ditu orain arteko gure pausu hain ziurrak, uste hain sendoak, geurekoikeriarako dugun joera hau. Beharbada honek gerturatuko gaitu elkarrengana. Oihala. Oxala.

Argazkietan oihalen azpiko bizitza islatzen da, bertako pertsonek sentitutakoa: mina, hotza, jolasa, poza… mugimendua. Toldo zuria memoriadun azal fin eta hauskor bat balitz bezala, bizipenak xurgatu eta zimurren bitartez hitz egiten diguna.

Oihal gainean inprimatutako oihalen irudiak direnez, begientzako eta kontzientziarentzako jolas bat ere proposatzen du Arriagak. Gertutik ikusi arte, hartzaileak ezin du asmatu zein elementu den egiazkoa eta zein inprimatua; bizi ditugun garaiotan ere gertatzen ari dena, ziur asko. Zein da errealitatea? Urrunetik erakusten digutena? Edo gerturatu, eta ukitzen gaituena?

Irudiez gain, hiru eskulturak ere osatzen dute erakusketa. Hormigoizko oihalez eginda daude, teknika berezi eta ez-ohiko baten bitartez. Eskulturek karpa bat, oihalezko etxe bat sinbolizatzen dute, eta hiru fase desberdin irudikatzen dituzte: pandemia honek gugan eragin dituen hiru egoera. Lehenengoan itxita ageri da etxea, bilduta, oraindik zain; bigarrenean zabaltzen hasten da, eta oihalaren lehenengo tentsioak bistaratzen dira bertan, altxatzera doa; hirugarrenean, tolesdura eta tentsio askorekin, arazoari heltzen diogun unea ikus daiteke; oihala etxe bilakatzen den momentua.

Oihalezko teilatuak. Batzuonak, behin behinekoak.

Beraienak, behin behinean betikotuak.

 

Nerea Ibarzabal

Refugiados del coronavírus

IXONE1403247770_211119_1403249497_noticia_grande Campo de refugiados de ACNUR en Irak.                                    Fotografía Karim Sahib (AFP)

 

 

IXONDSC_5197

 

IXONDSC_5443

Jose Pablo Arriaga esta realizando una serie de fotografías impresas en lona, el mismo material que utiliza ACNUR para sus tiendas en los campos de refugiados.

Las colección, esta basada en la cuarentena que nos encontramos debido a la pandemia provocada por el COVID-19 (coronavírus).

la tienda o la casa, es la primera necesidad que tienen todas las personas que se convierten en refugiadas: sentirse a salvo, lejos del peligro, y tener un espacio donde llevar una vida digna con su familia,

IXODSC_5490

 

 

IXONDSC_6117